Dyrektywa zobowiązuje państwa członkowskie do zagwarantowania minimalnego poziomu zdolności krajowych w dziedzinie cyberbezpieczeństwa poprzez ustanowienie organów właściwych oraz pojedynczego punktu kontaktowego do spraw cyberbezpieczeństwa, powołanie zespołów reagowania na incydenty komputerowe (CESIRT) oraz przyjęcia krajowych strategii w zakresie cyberbezpieczeństwa. Ponadto dyrektywa formułuje obowiązki służące zapewnieniu cyberbezpieczeństwa systemów informacyjnych w sektorach usług mających kluczowe znaczenie dla utrzymania krytycznej działalności społeczno–gospodarczej, a więc w energetyce, transporcie, bankowości, instytucjach finansowych, sektorze ochrony zdrowia, zaopatrzenia w wodę i infrastrukturze cyfrowej.

 

W uzasadnieniu do projektu ustawy wskazano, że efektem regulacji będzie podniesienie odporności usług kluczowych świadczonych w wykorzystaniem technologii informatycznych na ataki pochodzące z cyberprzestrzeni. Ustawa ma przyczynić się do zapewnienia ciągłości działania tych usług, tak aby zarówno obywatele, jak i przedsiębiorstwa miały do nich stały i niezakłócony dostęp.

 

Realizować postanowienia nowej ustawy będą musieli tylko wybrani przedsiębiorcy. O tym którzy to będą, zdecydują urzędnicy na podstawie rozporządzeń wykonawczych do ustawy.

 

Źródło: prezydent.pl (op.pb)